Gijzeldemocratie

Aad Gooidiep blogt soms over Nederlandse toestanden. Zoveel blijkt al uit dit blog.
En wat uit zijn blog niet blijkt, daarover wil hij blijkbaar niets kwijt.

-!-4
De neestemmers hebben gewonnen – voorspelbaar, want het zijn de neestemmers die dit referendum wilden. En waarom wilden ze het? – Niet omdat de kwestie Oekraïne ze interesseert, “natuurlijk”, maar omdat het weer een kans is om tegen de EU aan te schoppen.

Wie zijn het die ons dit referendum door de strot hebben gedouwd? Een van de initiatiefnemers verklaart “het huidige politieke systeem failliet”, is van geen partij lid en stemt niet bij de reguliere verkiezingen. Een ander is aanhanger van de Libertarische Partij – de Nederlandse variant van de Tea Party. Van beroep is hij onderzoeker bij het Sociaal en Cultureel Planbureau, een organisatie die de overheid heeft gecreëerd om haarzelf gevraagd en ongevraagd van advies te dienen. Ongevraagd advies – als dit geen dubieuze belangenverstrengeling is, wat dan wel?

“Red de democratie”, is de leus op hun website, maar waar ze op aansturen is een populistische schaduwdemocratie waarin de begrippen Volk en Vaderland de hoofdrol spelen.

Maar waarom zouden we vóór hebben moeten stemmen? Omdat het goed is voor “het bedrijfsleven”, dus goed voor “de economie”, dus goed voor “Nederland”, dus goed voor jou en mij, aldus Mark Rutte. Dat zijn mij teveel lagen van abstractie en uit de lucht gegrepen dussen. De jacht op uilen is goed voor knaagdieren, knaagdieren zijn goed voor het bos, het bos is goed voor de uilen, dus de uilenjacht is goed voor uilen – zoiets. De greep van “het bedrijfsleven” – concreet: de grootste investeerders – op de politiek is sowieso veel te groot, en de gedachte dat handel en democratie elkaar zusterlijk omhoogstuwen is allang niet meer dan een cynische stoplap.

Wie dit referendum niet wilde had de keus vóór te stemmen (ook al was je tegen), of weg te blijven. Dat laatste deed de meerheid (67,8%), maar dat telt nèt niet voor de uitslag. Hoewel iedere wegblijver eigenlijk stemt tegen het referendum, en impliciet voor  het associatieverdrag (of de parlementaire politiek die hierover uiteindelijk tòch beslist).

En zo slaagde een ultrarechts Burgercomité EU erin de democratie even in gijzeling te nemen, voor de prijs van € 30.000.000 uit de staatskas.

Als er dan zonodig weer een referendum gehouden moet worden, dan met een derde optie: □ Ik verwerp dit referendum.